لحظه های بارانی

عروس مردگان

لحظه های بارانی

عروس مردگان

غزل زرد

کسی بی خبر امد

کسی مثل خودم شاد

کسی مثل برستو

دراندیشه ی برواز

کسی بسته وازاد

اسیر قفسی باز

کسی خنده کسی غم

کسی شادی وماتم

کسی ساده کسی صاف

کسی درهم وبرهم

کسی برزترانه

کسی مثل خودم لال

کسی سرخ ورسیده

کسی سبزوکسی کال

کسی مثل توای دوست

مرایک شبه رویاند

کسی مرثیه اورد

برای دل من خواند

من ازخواب بریدم

شدم یک غزل زرد

ویک شاعرغمگین

مرازمزمه میکرد

دکتر انوشه

 

 

تو را به جاى همه زنانى که نشناخته ام دوست میدارم

تو را به جاى همه روزگارانى که نمىزیستهام دوست میدارم
 

براى خاطر عطر ِ گستره ى بیکران و براى خاطر عطر ِ نان ِ گرم
 

براى خاطر ِ برفى که آب میشود، براى خاطر نخستین گل
 

براى خاطر جانوران پاکى که آدمى نمى رماندشان
 

تو را براى خاطر دوست داشتن دوست میدارم
 

تو را به جاى همه زنانى که دوست نمیدارم دوست میدارم.

 

جز تو، که مرا منعکس تواند کرد؟ من خود، خویشتن را بس اندک میبینم.

 

بی تو جز گستره یى بیکرانه نمیبینم
 

میان گذشته و امروز. 

از جدار ِ آینه ى خویش گذشتن نتوانستم
 

می بایست تا زنده گى را لغت به لغت فراگیرم
 

راست از آن گونه که لغت به لغت از یادش میبرند.

 

تو را دوست میدارم براى خاطر فرزانهگىات که از آن ِ من نیست
 

تو را براى خاطر سلامت
 

به رغم ِ همه آن چیزها که به جز وهمى نیست دوست میدارم
 

براى خاطر این قلب جاودانى که بازش نمیدارم
 

تو میپندارى که شَکّى، حال آن که به جز دلیلى نیستى
 

تو همان آفتاب بزرگى که در سر من بالا میرود
 

بدان هنگام که از خویشتن در اطمینانم

فقط یه حرف

فقط یه حرف داغونم دارم میسوزم دارم دیونه میشم البته بیشترازیه حف شدولی واسه من یه حرفه بعضیاباخودشون چی فکرمیکنن؟هان؟ 

نابودشدمنابو 

هیچکی نمیتونه بفهمه دارم چی میکشم 

 بی صدا بابلندترین وویرانترین اوارفروریختم

مجنون وعیب جو

به مجنون گفت روزی عیب جویی                         که بیداکن به ازلیلی نکویی

که لیلی گرچه در چشم تو حوری است                به هرجزیی زحسن اوقصوری است

ز حرف عیب جو مجنون بر آشفت                       دران اشفتگی خندان شدوگفت:

اگر بر دیده ی مجنون نشینی                            به غیرازخوبی لیلی نبینی

تو مو بینی و مجنون پیچش مو                          توابرو او اشارت های ابرو

دل مجنون ز شکر خنده خون است                    تولب بینی ودندان که جون است

کسی کاو را تو لیلی کرده ای نام                      نه ان لیلی است کزبر من برده ارام

kiss